krwiodawstwo

Krew i jej znaczenie biologiczne

Krew pÅ‚ynÄ…ca w żyÅ‚ach i tÄ™tnicach jest źródÅ‚em siÅ‚ życiowych u każdego czÅ‚owieka już od momentu poczÄ™cia. Jest żywÄ… tkankÄ… zÅ‚ożonÄ… z komórek – krwinek czerwonych, biaÅ‚ych i pÅ‚ytkowych, które zawieszone sÄ… w części pÅ‚ynnej krwi zwanej osoczem. Krew jest caÅ‚ym Å›wiatem samym w sobie. Jej skÅ‚adniki tworzÄ… wysoko-rozwiniÄ™ty system obronny i transportowy, od istnienia którego zależy nasze życie i zdrowie.
Krew spełnia w organizmie różnorodne i ważne zadania. Jest transporterem najróżniejszych związków, między innymi tlenu i dwutlenku węgla, biorących udział w wymianie gazowej w procesie oddychania. Krew dostarcza do narządów składniki odżywcze i usuwa niepotrzebne bądź szkodliwe produkty uboczne spalania materii. Jest także nośnikiem hormonów, chemicznych substancji przekaźnikowych,
i w ten sposób współdziała w przekazywaniu informacji w organizmie. I w końcu krew bierze udział w regulacji temperatury ciała.. Pełni funkcje obronne, chroniąc nas przed czynnikami chorobotwórczymi. Pełni funkcje naprawcze w ustroju. Dzięki właściwości krwi jaką jest krzepliwość, możliwe jest uszczelnianie ściany naczynia krwionośnego w przypadku jego pęknięcia (zranienia) i zahamowania krwawienia.
U człowieka dorosłego ogólna objętość krwi w organizmie wynosi około 6-8% masy ciała; zatem objętość krwi u osoby ważącej 70 kg wynosi około 5-6 litrów.

skład krwi

Krwinki czerwone
- erytrocyty – sÄ… najliczniejszymi skÅ‚adnikami spoÅ›ród elementów morfotycznych
krwi. Głównym składnikiem krwinek czerwonych jest hemoglobina, nadająca czerwone zabarwienie. Do prawidłowej produkcji krwinek czerwonych niezbędne są , oprócz odpowiednich składników budulcowych, hormony, witaminy, enzymy i żelazo. Wśród tych czynników szczególną role odgrywa witamina B 12. Erytrocyty transportują tlen z płuc do komórek i dwutlenek węgla, pochodzący z metabolizmu komórek, w odwrotnym kierunku. Krwinki czerwone stanowią ok. 40% objętości całej krwi. Osobami najbardziej potrzebującymi krwinek czerwonych są chorzy, którzy utracili swoją własną krew w wyniku wypadku albo zabiegu operacyjnego.

Krwinki białe
Krwinki biaÅ‚e – dzieli siÄ™ na granulocyty, monocyty i limfocyty. MajÄ… zdolnoÅ›ci żerne i poruszania siÄ™. SÄ… jednym z elementów systemu obronnego skierowanego przeciwko czynnikom powodujÄ…cym choroby, chroniÄ… organizm przed infekcjami.

Płytki krwi
PÅ‚ytki krwi – trombocyty – sÄ… zbudowane z lipidów i biaÅ‚ek, poruszajÄ… siÄ™ biernie wraz z krążącÄ… krwiÄ…. Maja zdolnoÅ›ci adhezji, czyli przylegania do Å›cian uszkodzonego naczynia krwionoÅ›nego i agregacji, czyli wzajemnego przylegania do siebie i tworzenia wiÄ™kszych skupisk. Zlepione pÅ‚ytki krwi wydzielajÄ… wiele zwiÄ…zków chemicznych o różnym sposobie dziaÅ‚ania, m. in. czynniki uczestniczÄ…ce w procesie krzepniÄ™cia krwi. PÅ‚ytki krwi przetacza siÄ™ chorym z zaburzeniami krzepniÄ™cia, pacjentom z biaÅ‚aczkÄ… i nowotworami, w trakcie i po chemioterapii.

Osocze
Osocze ma zabarwienie żółte, stanowi ok. 55% objętości krwi i zawiera wiele białek pełniących istotne funkcje w organizmie. Przetacza się je najczęściej chorym z dużą utratą krwi, z zaburzeniami krzepnięcia, po oparzeniach, urazach.

skład krwi

Oznaczenia grup krwi – AB0 i Rh

U każdej osoby na powierzchni krwinek czerwonych istnieją substancje grupowe, które decydują o przynależności do określonej grupy krwi. Można oznaczyć 4 podstawowe grupy krwi:

* grupa O – brak substancji grupowej na krwinkach,
* grupa A -istnieje substancja grupowa A,
* grupa B – istnieje substancja grupowa B,
* grupa AB – istnieje substancja grupowa A i B na krwinkach

Oprócz substancji grupowych na krwinkach czerwonych w surowicy krwi znajdują się naturalne przeciwciała skierowane przeciwko nieobecnej substancji grupowej np.

* grupa O – przeciwciaÅ‚a anty-A i anty-B
* grupa A – przeciwciaÅ‚a anty-B
* grupa AB – nie posiada przeciwciaÅ‚

Pomimo, że prawidÅ‚owe krwinki czerwone sÄ… z wyglÄ…du identyczne u wszystkich ludzi, to różniÄ… siÄ™ miÄ™dzy sobÄ… w znacznym stopniu. SÄ… na nich zawarte pewne charakterystyczne biaÅ‚ka, które okreÅ›la siÄ™ mianem antygenów grup krwi. Istnieje szereg ukÅ‚adów grupowych krwi. Najważniejszymi jest ukÅ‚ad grup głównych (AB0) i ukÅ‚ad Rh. Ze wzglÄ™du na obecność lub brak substancji A i B na krwinkach czerwonych rozróżnia siÄ™ cztery główne grupy krwi: grupa A (40% ludnoÅ›ci w Polsce, wystÄ™puje substancja A), grupa B (12%, wystÄ™puje substancja B), grupa AB (8%, wystÄ™puje substancja A i B) oraz grupa 0 (40%, brak substancji A i B na krwinkach). Każda z tych grup może posiadać substancjÄ™ z ukÅ‚adu grupowego Rh – antygen D, danÄ… osobÄ™ okreÅ›la siÄ™ wtedy jako Rh-dodatniÄ…. Przeciwnie, u osoby Rh-ujemnej, substancja D nie wystÄ™puje. Oznaczenie grup krwi ma podstawowe znaczenie przy doborze krwi do przetoczeÅ„ wymaganych np. w trakcie wielu zabiegów operacyjnych lub podczas leczenia chorób krwi. W razie potrzeby podawać trzeba krew identycznÄ… w zakresie przynajmniej tych dwóch ukÅ‚adów, a wiÄ™c osobie z grupÄ… krwi A Rh+ należy podać krew A Rh+. Grupa krwi jest niezmienna w ciÄ…gu życia, jedynie sporadycznie, po przeprowadzeniu allogenicznego przeszczepu szpiku (od rodzeÅ„stwa lub dawcy niespokrewnionego), może dojść (choć nie musi) do zmiany grupy krwi u biorcy przeszczepu.

Czynnik Rh

Na krwinkach czerwonych oprócz substancji grupowych ABO u 85% ludzi występuje czynnik D, który określa przynależność do grupy Rh dodatniej. U pozostałych 15% czynnik ten nie występuje i zalicza się ich do grupy Rh ujemnej.

Częstotliwość występowania grup krwi w układach AB 0 oraz Rh

Rozkład procentowy

Tabela zgodności grup krwi

Jeżeli masz krew grupy zaznaczonej w pierwszym pionowym rzędzie tabeli to przy transfuzji możesz otrzymać następujące grupy krwii.

Grupy krwi 0- 0+ B- B+ A- A+ AB- AB+
AB+
AB-
A+
A-
B+
B-
0+
0-

Dziedziczenie grupy krwi

Rodzic 0 A B AB
0 0 0 lub A 0 lub B A lub B
A 0 lub A 0 lub A 0, A, B lub AB A, B lub AB
B 0 lub B 0, A, B lub AB 0 lub B A, B lub AB
AB A lub B A, B lub AB A, B lub AB A, B lub AB

Dziedziczenie ukÅ‚adu Rh (D – oznacza wystÄ™powanie antygenu D, d – oznacza jego brak). Antygen D oddziedziczony choćby od jednego z rodziców decyduje o tym, że dziecko bÄ™dzie miaÅ‚o ukÅ‚ad Rh+. Może wystÄ…pić przypadek, ukazany w tabelce, gdy oboje rodzice majÄ… ukÅ‚ad Rh+ a ich dziecko bÄ™dzie miaÅ‚o ukÅ‚ad Rh-. Natomiast jeżeli oboje rodzice majÄ… ukÅ‚ad Rh-, a wiÄ™c nie majÄ… antygenu D, wtedy ich dziecko też go nie bÄ™dzie miaÅ‚o i oddziedziczy ukÅ‚ad Rh-.

Rodzic DD (Rh+) Dd (Rh+) dd (Rh-)
DD (Rh+) DD (Rh+) DD lub Dd (Rh+) Dd (Rh+)
Dd (Rh+) DD lub Dd (Rh+) DD lub Dd (Rh+) lub dd (Rh-) Dd (Rh+) lub dd (Rh-)
dd (Rh-) Dd (Rh+) Dd (Rh+) lub dd (Rh-) dd (Rh-)